POECI SĄ WŚRÓD NAS

Pisanie wierszy – w dobie komputerów i wszechobecnej  elektroniki  - zajęcie  troszkę staromodne… i na pewno niełatwe. Jednak nie dla wszystkich!
Ania Perczyńska i Kacper Kubiak z naszego gimnazjum wystartowali w  XIV Powiatowym Konkursie Poetyckim na wiersz o tematyce przyrodniczo-ekologicznej Zielone Rymy 2017 i … Ania Perczyńska zdobyła WYRÓŻNIENIE, a co za tym idzie – jej wiersz został umieszczony w okolicznościowym tomiku poetyckim!
Podsumowanie konkursu odbyło się 26 maja 2017 r. w siedzibie Miejskiej Biblioteki Publicznej w Koninie. Do uczestników skierowano wiele ciepłych słów, ale chyba największą nagrodą był komentarz autorstwa prof. dr. hab. – rektora Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu – Pana Tomasza Mizerkiewicza, zamieszczony w przedmowie do opublikowanych wierszy. O utworze „We śnie…”  Ani Perczyńskiej możemy przeczytać: Anna Perczyńska zaprasza czytelników, aby zasiedli nocą w oknach swych domówi zaczęli wodzić wzrokiem po rozgwieżdżonym niebie, zwracając swoją uwagę tam, gdzie przyciągną ją kolejne niezwykłe widoki i konstelacje.

 A oto konkursowe wiersze Ani i Kacpra:

Anna Perczyńska - uczennica klasy I  gimnazjum  Zespołu Szkół w Sławsku

We śnie…

Uchyl swe okno, siądź na parapecie
I zobacz. Na niebie rozkwitło srebrne kwiecie,
Które niby miliony par oczu na ciebie spogląda…
Więc powiedz, czy ciemność tak źle wygląda?
Noc to twój przyjaciel, co zatapia w mroku
wszystkie twe smutki, życiu daje uroku.
Posłuchaj, jak wiatr szepcze ci delikatnie,
Jak daje cenne rady, dla ciebie, bezpłatnie.
I on ci powie, że szczęście to nie kwiat paproci…
Ono już przybyło z sercem pełnym dobroci.
Spójrz na niebo usłane srebrem,
na ciszę, na wszystko pogrążone we śnie…
Czyż to nie jest miejsce, gdzie mogą trwać baśnie?
Tak piękne, że przerywa najdłuższe waśnie?
Powiedz więc szczerze, gdy Syriusz zabłyśnie,
Czy noc jest tak straszna, by bać się jej we śnie?

Żyj wszystkim…

Spójrz na drzewa, na łąki ukwiecone,
Na niebo, na te chmury rozrzucone
Ponad twą głową.
Poczuj melodię wiatru
Graną na deskach leśnego teatru.
Czyż życie bez tego wszystkiego
Nie byłoby tragedią wieloaktowego
Strachu?
Wszystkie twoje trwogi stają się niczym
W porównaniu z lękiem uporczywym.
Gdy myślisz o pięknie majowym,
O ogrodzie bzowym,
Czujesz lęk straty
Równy tysiąca nocy żalów łzawych.
Bo wszystko to...
To, czego się boimy,
To, o czym myślimy,
To, co czujemy,
To wszystko,
czym żyjemy.
 

Kacper Kubiak - uczeń klasy III a gimnazjum Zespołu Szkół w Sławsku

Jak to w końcu jest?

Jak to jest, że najbiedniejsi
są najhojniejszymi?
Jak to jest, że najsamotniejsi
są najbardziej towarzyskimi?
Jak to jest, że najsmutniejsi
uśmiechają się najbardziej?
Jak to jest, że najbardziej zranieni
są tymi najmilszymi?
Jak to jest, że najbrzydsi
są tymi najpiękniejszymi?
Jak to jest, że ci, którzy nigdy nie otrzymali pomocy
zawsze ją niosą?
Jak to jest, że odrzuceni
zawsze wszystkich zaakceptują?
Jak to jest że najsłabsi
są tymi najsilniejszymi?
Jak to jest, że niekochani
kochają najmocniej?
Czy ktoś odwrócił świat do góry nogami?
Nie… Świat daje najwięcej tym, którym najwięcej zabrał…

Zaczyna padać

Za oknem zbierają się ciemne chmury.
Nawet słońcu nie dane było zajaśnieć…
Pierwsze krople deszczu spadają na ziemię.
Dookoła cisza, jedynie kościelne dzwony wciąż biją
na pożegnanie i też płaczą…
Jednak jutro także nadejdzie dzień…
Być może słoneczny,
Być może wietrzny
i wichurą emocji
rozwieje mroki mego świata…
Zaczyna padać.
Za oknem zbierają się ciemne chmury.
Za nimi powoli jaśnieje…

Muzyka

To trudne pytanie…
Czym jest muzyka?
Muzyka, niczym opowiadanie
pełna jest barwnego języka.
Jest piórem pisarza,
pędzlem malarza,
książką kucharza,
piłką piłkarza,
mąką piekarza,
rowerem kolarza,
bo muzyka inspiruje do działania,
pokazuje drogę do rozwiązania,
daje siłę do walki i myślenia,
daje wsparcie i zrzuca z kanapy lenia.
Daje sposób życia,
pokazuje obraz bycia.
Każdy znajdzie muzykę swego sumienia,
bo to jest część naszego istnienia.